Finale kwijting; finaal gekweten?

Onduidelijkheid omtrent de inhoud en strekking van afspraken die zijn opgenomen in een vaststellingsovereenkomst komen doorgaans voor rekening en risico van de werkgever. Is dit ook het geval indien werkgever en werknemer 'vergeten' een bepaling op te nemen over een bepaald onderwerp?

Finale kwijting
In een vaststellingsovereenkomst staat in de regel dat partijen elkaar over en weer finale kwijting verlenen. De bedoeling van een dergelijke bepaling is dat partijen uitdrukkelijk overeenkomen dat zij, behoudens de in de vaststellingsovereenkomst vastgelegde afspraken, niets meer van elkaar te vorderen hebben.

Formulering
De formulering van de vaststellingsovereenkomst als geheel, en in het bijzonder de formulering van de clausule van finale kwijting, is van groot belang voor eventuele latere aanspraken van één van de partijen. Er dient namelijk voorkomen te worden dat een van de partijen, nadat overeenstemming is bereikt en de in de vaststellingsovereenkomst vastgelegde afspraken zijn uitgevoerd, alsnog een vordering instelt. De bedoelingen van partijen en de reikwijdte van de finale kwijting dienen derhalve zorgvuldig en duidelijk te worden geformuleerd. Eventuele specifieke omstandigheden moeten in de vaststellingsovereenkomst worden benoemd en eventueel als voorbehoud worden opgenomen.

Voorbeelden
De Kantonrechter Amsterdam heeft recent geoordeeld over een kwestie waarbij het optiepakket van een werknemer niet in de beëindigingsregeling was meegenomen en ook voorafgaand niet was besproken. Het feit dat de opties niet tijdens het beëindigingsoverleg aan de orde zijn geweest, brengt mee dat werkgever niet heeft mogen verwachten dat de werknemer zijn aanspraken op de opties heeft laten schieten. Door de kantonrechter wordt aangegeven dat de werkgever de opties in het overleg had moeten betrekken. Omdat de werkgever de opties niet ter sprake heeft gebracht en de werknemer daardoor schade lijdt, kan de werknemer aanspraak maken op een vergoeding. De onduidelijkheid over de strekking van de finale kwijting komt dus voor rekening en risico van de werkgever.

Dit blijkt ook uit een arrest van het Hof Amsterdam waarin de vraag centraal stond of de finale kwijting ook zag op het concurrentiebeding. Na de beëindiging van de arbeidsovereenkomst is de werknemer in dienst getreden bij een directe concurrent. De werknemer meent dat het concurrentiebeding niet meer geldt. De werkgever is er vanuit gegaan dat het concurrentiebeding in stand zou blijven. In de vaststellingsovereenkomst is hierover niets opgenomen. Het Hof Amsterdam oordeelt dat de werknemer uit de bewoordingen van de vaststellingsovereenkomst heeft mogen begrijpen dat partijen volledig afscheid van elkaar hadden genomen. Onduidelijkheid over de strekking van de finale kwijting komt dus ook hier voor rekening en risico van de werkgever.

Tip
Uit beide uitspraken kan worden afgeleid dat enige onduidelijkheid omtrent de inhoud en strekking van de in de vaststellingsovereenkomst gemaakte afspraken voor rekening en risico van de werkgever komt. In dat verband is het advies bij de beëindiging van een arbeidsovereenkomst door middel van een vaststellingsovereenkomst dan ook dat de werkgever zich ervan vergewist of alle belangrijke onderwerpen zijn besproken en of de gemaakte afspraken zijn vastgelegd in de vaststellingsovereenkomst. Pas indien dat het geval is, zullen partijen daadwerkelijk finaal zijn gekweten.